Λογοθεραπεία/λογοπεδική

Ι. Ορισμός του λογοπεδικού.
Είναι ο επιστήμονας που φέρει την ευθύνη της πρόληψης, αξιολόγησης, θεραπείας και επιστημονικής μελέτης της ανθρώπινης επικοινωνίας και των διαταραχών που συνδέονται με αυτή. Μέσα σ’ αυτό το γενικό πλαίσιο, η ανθρώπινη επικοινωνία περικλείει όλες τις λειτουργίες που έχουν σχέση με την κατανόηση και την έκφραση του προφορικού και γραπτού λόγου και με όλες τις μορφές μη λεκτικής επικοινωνίας.

ΙΙ. Περιγραφή των διαταραχών.
Οι διαταραχές που εμπτίπτουν στο πεδίο δράσης του λογοπεδικού είναι αυτές που έχουν σχέση με την ομιλία και τον λόγο, δύο από τις πλέον πολύπλοκες και εξελισσόμενες πλευρές της εγκεφαλικής λειτουργίας, καθώς επίσης και με την ακουστική, την οπτική, τη γνωστική – συμπεριλαμβανομένης της μάθησης – την προφορική, τη μυϊκή, την αναπνευστική και τη φωνητική λειτουργία και την κατάποση. Οι διαταραχές μπορεί να είναι απλές ή πολύπλοκες όταν εμπλέκονται πολλαπλές διαταραχές επικοινωνίας.

ΙΙΙ. Ρόλος και αρμοδιότητες του λογοπεδικού.


Ο λογοπεδικός είναι υπεύθυνος για την:

1. Πρόληψη.
Επεμβαίνει σε καθένα από τα ακόλουθα στάδια για να αποτρέψει την εμφάνιση ή την επιδείνωση μιας διαταραχής. α .Εκπαίδευση, β. Ενημέρωση, γ. Διερεύνηση, με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση μιας διαταραχής στα παιδιά ή τους ενήλικες, δ. Κατάλληλη παρέμβαση στο άτομο και το περιβάλλον του.

2. Αξιολόγηση.

Απαιτείται πλήρης εκτίμηση όλων των λειτουργιών και παραμέτρων των ικανοτήτων επικοινωνίας καιι των μεταβολών που παρατηρούνται στους ασθενείς. Πρέπει να ληφθούν υπόψιν οι ανάγκες των ασθενών και τα ιδαίτερα χαρακτηριστικά του κοινωνικού τους περιβάλλοντος. Πρόκειται για μια συνεχή διεργασία, που συχνά απαιτεί την συνεργασία ειδικών από άλλους επιστημονικούς κλάδους. Ο λογοπεδικός φθάνει στη διάγνωση με τη βοήθεια αντικειμενικών διαδικασιών και κλινικής παρακολούθησης και διατυπώνει τη θέση του για τη φύση και τη διάρκεια της παρέμβασης.

3. Παρέμβαση.

Η παρέμβαση στα πλαίσια των διαταραχών της επικοινωνίας μπορεί να έχει τη μορφή άμεσης ή έμμεσης θεραπείας. Συνίσταται σε πράξεις θεραπείας, αποκατάστασης και ένταξης στην κοινωνική και εργασιακή ζωή, καθώς επίσης αποκατάστασης και έγκαιρης παρέμβασης, επαγγελματικού προσανατολισμού και συμβουλευτιικής. Οι θεραπευτικές εφαρμογές έχουν διαστάσεις τεχνικές, διαπροσωπικές και κοινωνικές. Η παρέμβαση έχει σαν στόχο να φθάσει τον ασθενή, ανάλογα με τις δυνατότητές του, στο μέγιστο επίπεδο λειτουργίας και επικοινωνίας που αντιστοιχεί στο περιβάλλον του – κοινωνικό και/ή σχολικό και/ή επαγγελματικό – για να επιτύχει ή να διατηρήσει ένα ανεξάρτητο τρόπο ζωής. Συνεπώς η ηλικία δεν παίζει ρόλο, εφ’ όσον οι διαταραχές μπορεί να είναι εξελικτικές ή επίκτητες. Ένα σημαντικό μέρος της παρέμβασης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς της. Στην περίπτωση της ιατρικής παθολογίας, η λογοθεραπεία μπορεί να αποτελέσει συμπλήρωμα της ιατρικής παρέμβασης. Η λογοπεδική παρέμβαση προϋποθέτει επίσης τη συμμετοχή σε θεραπευτικά προγράμματα, μέσα στα πλαίσια της επιστημονικής ομάδας.

4. Επαγγελματική δεοντολογία.

Ο λογοπεδικός οφείλει να τηρεί τον ηθικό κώδικα που καθορίζεται από τον επαγγελματικό του σύλλογο και/ή τις ανάλογες κρατικές υπηρεσίες. Είναι υπεύθυνος για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες του κράτους.

5. Επιστημονική έρευνα – Συνεχής εκπαίδευση.

Ο λογοπεδικός οφείλει να: αναπύσσει τις γνώσεις του και προσωπικές του ικανότητες με τη συνεχιζόμενη εκπαίδευση, συμβάλλει στην προώθηση της επιστήμης μεταδίδοντας τις γνώσεις και τις ικανότητές του με δημοσιεύσεις, συμμετοχή σε ομιλίες και σεμινάρια, καθώς και με την εκπαίδευση, αναλαμβάνει την εποπτεία της πρακτικής και θεωρητικής εκπαίδευσης των φοιτητών, σχεδιάζει και συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα. Πανελλήνιος Σύλλογος Λογοπεδικών

Προηγούμενη σελίδα | Κεντρική σελίδα | Κατάλογος